လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းေဝးၾကပါေစ။ အထင္ေသးျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းေဝးၾကပါေစ။ ဆင္းရဲလိုျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းေဝးၾကပါေစ။

Sunday, December 25, 2011

ကၽြႏ္ုပ္ စပ္စု

by Ma Nandar on Sunday, December 25, 2011 at 6:46pm
ေစာေစာက ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးေနတုန္း လမ္းမေပၚကေန ( ဘကအဲရိုး) (ခနအဲရိုး)  စတဲ့ ဂ်ပန္လို ဆဲဆိုသံေတြ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္လို္က္ေတာ့ အမ်ဳိးသမီး ေအာ္သံ၊ ကေလးငိုသံေတြကိုပါ ဆက္ျပီး ၾကားရတယ္။ ဘာျဖစ္တာပါလိမ့္။ .......


သည္ဘက္ေခတ္ ဂ်ပန္လူေတြမ်ဳိးေတြရဲ႕ ဓေလ့အရေတာ့ အဲလို လမ္းမေပၚမွာ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ရန္ျဖစ္ေလ့ သိပ္မရွိဘူး။ အရက္ဆိုင္ေတြ၊ဇိမ္ခန္းေတြ စုေနတဲ့ ရပ္ကြက္မွာေတာ့ ရွိေကာင္းရွိမွာေပါ့ေလ။ ကၽြႏ္ုပ္က အဲလို ရပ္ကြက္မ်ဳိးကို တႏွစ္ေနလို႔ တခါမေရာက္ပါဘူး။ အဲလိုေနရာက ဆိုင္ေတြမွာ ေန႔တိုင္း အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ ဗမာလူမ်ဳိးေတြက သနားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ထားပါေတာ့ေလ... ေျပာခ်င္တာက ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ လမ္းမေပၚကေန ကၽြႏ္ုပ္ေနထိုင္ရာ ၆ထပ္အထိ တက္လာတဲ့ ဆဲဆိုသံဟာ ထူးဆန္းေနတယ္ ဆိုတာကိုပါ။

မိန္းကေလးလည္းျဖစ္ သတင္းသမားလည္း ျဖစ္ေတာ့ စာေရးေနရာကေန  ေမြ႔ယာေပၚကို ဒိုင္ပင္ပစ္ျပီး မွန္ျပဴတင္းကတဆင့္ ေအာက္ကို ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ အားပါးပါး...ေဟ့ေရွာ့ေတြ ျဖစ္ေနပါလား။ ကားႏွစ္စီး  ကားတံခါးေတြကို ေလးဘက္စလံုးဖြင့္လ်က္ထားျပီး လမ္းမေပၚမွာ ပိတ္ရပ္ထားတာေတြ႔လိုက္ရတယ္။ လူေတြကေတာ့ ကားႏွစ္စီးၾကားမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၊ မ်က္ႏွာခ်င္းေတ့ျပီး သူႏိုင္ ငါႏိုင္ အျပိဳင္ ကုန္းေအာ္ေနၾကတယ္။ ဂ်ပန္မွာ ရန္ျဖစ္ရင္ အဲလိုပဲ။ ေတာ္ရံုတန္ရံု လက္မပါဘူး။ အသံကေတာ့ ေရေရလည္လည္ ထြက္တယ္။

ကားႏွစ္စီးကို လမ္းပိတ္ရပ္လိုက္တာေၾကာင့္ ေနာက္မွာ ယာဥ္တန္းက စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ တသီတတန္းၾကီး ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္က ကားေတြက တခ်က္ကေလးေတာင္ ဟြန္းမတီးဘူး။
ဟြန္းတီးလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ကိုယ္ခ်င္းမစာတဲ့သူ၊ လူမႈေရးည့ံတဲ့သူ၊ သည္းခံႏိုင္တဲ့ အင္အားမရွိသူ လို႔ အျမင္ခံရမွာစိုးလို႔ပါ။
သူတို႔အေတြးက ေရွ႕က ကား(၂)စီးေပၚက ငမိုက္သားေတြဟာ စည္းမရွိကမ္းမရွိ လမ္းမေပၚမွာ ကားရပ္ျပီး ရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္။
ဒါကို ငါတို႔ကပါ ဟြန္းတီးျပီး ရန္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ေဘးမွာ ကားရပ္ျပီး ဆင္းျဖစ္ပါလားကြ၊ ဒါအမ်ားသံုး လမ္းကြ၊ မင့္တို႔ အေမလင္ လမ္းမ်ားထင္ေနသလားကြ ...လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ ငါတို႔ပါ အဆင့္မရွိတဲ့သူ စာရင္းထဲ ပါသြားလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ လူမိုက္ေတြကို ဆံုးမဖို႔ ရဲေတြရွိတယ္။ မၾကာမီ မိနစ္ပိုင္းအတြက္းမွာပဲ ရဲေတြ လာလိမ့္မယ္လို႔ ...ေတြးပါတယ္။

ဒီ့ထက္ပိုျပီး လူမႈဝန္ထမ္းစိတ္ရွိသူ တခ်ဳိ႕ေတာ့ မိမိတို႔ရဲ႕ ကားေတြကို လမ္းေဘးက ကားပါကင္မွာ ခက္ရာခဲဆစ္ သြားရပ္ျပီး ကားေပၚကဆင္းျပီး၊အဲသည့္ရန္ျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြကို ဟိုဘက္လွည့္ ခါးကုန္း ေတာင္းပန္လိုက္၊ ဒီဘက္လွည့္ ခါးကုန္း ေတာင္းပန္လိုက္ လုပ္ေနပါတယ္။

ဒါကို ရန္ျဖစ္ေနတဲ့သူေတြကလည္း " ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ဘူး၊ အသာေနစမ္းပါလို႔"  မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း ေျပာဆိုလႊတ္ျခင္း မရွိပါဘူး။ ရန္ျဖစ္ရာေနရာနဲ႔ မလွမ္းမကန္းမွာေတာ့ တာဝန္သိ ျပည္သူတဦးက ရဲကို ဖုန္းဆက္ေခၚေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ (ဒီေနရာမွာ ေမးစဂာရွိတာက...ရဲကို ဖုန္းဆက္ေနတယ္လို႔ မနႏၵာက ဘယ္လိုလုပ္ေျပာႏိုင္သလဲ လို႔ ေမးလို႔ရပါတယ္)။ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြဟာ ပံုစံခြက္ထဲက မထြက္တဲ့ လူမ်ဳိးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ရဲကို ဖုန္းဆက္ရင္ ဘယ္လို အမူအရာ၊ ရည္းစားနဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္ ဘယ္လိုအမူအရာ၊ အလုပ္ရွင္နဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္၊ အလုပ္ထဲက မိတ္ေဆြနဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္၊ ငယ္သူခ်င္းနဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္၊ ကိုယ့္ အိမ္ေထာင္ဖက္နဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္၊ ကိုယ့္ လက္ေအာက္ငယ္သားနဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္...စသျဖင့္ စကားေျပာသံကို တခ်က္မွ မၾကားရေပမယ့္ အဲသည့္ကိစၥကို တႏွစ္ေလာက္ ေလ့လာလိုက္ျပီး လက္ေတြ႔ စမ္းသပ္ၾကည့္လိုက္ရင္ သိသာလာပါလိမ့္မယ္။

ဂ်ပန္ေရာက္ တျခားဗမာလူမ်ဳိးေတြကေတာ့ မေျပာတတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။ ကၽြႏ္ုပ္ကေတာ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ မေနရဲဘူး ဆိုပါေတာ့။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေလ့လာတယ္။ ကိုယ့္ေျမမဟုတ္တဲ့အတြက္ ကိုယ္မသိ နားမလည္ေတြက ေလ့လာလို႔ မကုန္ႏိုင္ဘူးေလ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အမူအက်င့္နဲ႔ အေတြးအေခၚကို ေလ့လာတယ္။ နားလည္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားတယ္။ နားမလည္တဲ့ကိစၥေတြကို နီးစပ္ရာ ဂ်ပန္ေတြဆီမွာ ေမးတယ္။ အဲလိုနည္းနဲ႔ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ စဥ္းစားပံု စဥ္းစားနည္းကို မွန္းတတ္လာတယ္။ အဲလို မွန္းတတ္လာေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံရတာ သိပ္အဆင္ေျပသြားတယ္။ ႏို႔မိုရင္ တခါတခါ သူတို႔ အျပဳအမူေတြက ျမန္မာလူမ်ဳိးတေယာက္အေနနဲ႔ အင္မတန္ နားလည္ရခက္တယ္။

ထားပါေတာ့ေလ...ရန္ျဖစ္တဲ့ ကိစၥဆက္ၾကပါစို႔။  (၂)မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ရဲေရာက္လာပါတယ္။ ရဲကားကပါ လမ္းမေပၚမွာ ပိတ္မိေနလို႔ ရဲက ကားေပၚကဆင္းျပီး ျပႆနာ ျဖစ္တဲ့ဆီကို လမ္းေလွ်ာက္လာရပါတယ္။ အနားေရာက္ေတာ့ ရဲက (၅) စကၠန္႔ေလာက္ ဟိုဟို ဒီဒီ ပတ္ဝန္းက်င္ကို တခ်က္ေဝ့ျပီး မသိမသာေလး ၾကည့္လို္က္တယ္။ သေဘာက ဘယ္သူဖုန္းေခၚတာလဲေပါ့။
ထင္တဲ့အတ္ုင္းပါပဲ ေစာေစာက ကၽြႏ္ုပ္ေျပာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ရဲကို ေခါင္းတခ်က္ ဆတ္ခနဲ႔ ျငိမ့္ျပလိုက္တယ္။ ရဲကလည္း အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ၂၀ဒီဂရီေလာက္ ေခါင္းတခ်က္ ဆတ္ျပလိုက္တယ္။

ရဲလာေတာ့ ငိုေနတဲ့ ကေလးေလးက အငိုတိတ္သြားျပီး ရဲသားေတြရဲ႕ ေဘာင္းဘီစကို သြားဆြဲတယ္။သေဘာက ရဲသားၾကီးရယ္ လုပ္ပါဦး ေပါ့။ သူတို႔ဆီမွာက ရဲက တကယ္ကို အားကိုးရတယ္ေလ။ တကယ့္ကို ျပည္သူ႔ ခိုင္းဖတ္ပါ။ အရက္မူးလဲလို႔ ဖုန္းဆက္ေခၚလည္း လာရတယ္။ ျပီးေတာ့ တြဲထူ မျပီး သင့္ေတာ္ရာေနရာကို ပို႔ရတယ္။ သက္ၾကီးရြယ္အိုနဲ႔ မသန္မစြမ္းသူေတြ ဖုန္းဆက္ရင္လည္း သြားရတယ္။
လိုအပ္တဲ့ အကူအညီကို ေပးရတယ္။ ကေလးတေယာက္ေယာက္က လမ္းမွာ ငိုေနလို႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ဖုန္းဆက္ေခၚရင္လည္း ေျပးရတယ္။ ကေလးကို အိမ္တိုင္ယာေရာက္ လိုက္ပို႔ေပးရတယ္။ ကေလးက ရဲစခန္းေလးေတြဆီသြားျပီး ဗိုက္ဆာတယ္ေျပာရင္ ကေလးမိဘကို စံုစမ္းျပီး ဖုန္းဆက္အက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာရတယ္။ အဲသည့္မွာ မိဘ လုပ္တဲ့လူက တခုခု ေကၽြးထားႏွင့္ပါဆိုရင္ ေကၽြးရတယ္။ မိဘကလည္း ကေလးကို လာေခၚျပီး ရဲကို ရိုရိုေသေသ ေတာင္းပန္ေက်းဇူးတင္ စကားေျပာေလ့
ရွိတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ျမန္မာျပည္က ရဲေတြ နီးနီး အားကိုးရတာေပါ့ေလ.....

ရဲေရာက္လာေတာ့ ရဲက လူစုခြဲျပီး ကားေတြကို ေဘးကပ္ရပ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ေနာက္က ကားေတြ ေဘးဘက္ကို နဲနဲစီ ေစာင္းျပီး ျပႆနာကား ႏွစ္စီးကို ေက်ာ္တက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲသည့္ ကား(၂)စီးေပၚမွာပါလာတဲ့ ကေလးနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြက ေနာက္က ေက်ာ္တက္တဲ့ ကားေတြကို ခါးကုန္းျပီး ေတာင္းပန္ေနၾကတယ္။ ယာဥ္ေမာင္း (၂) ေယာက္ကိုေတာ့
ရဲေတြက လူခြဲျပီး စစ္ခ်က္ယူၾကတယ္။သိပ္မၾကာပါဘူး။ တိတ္ဆိတ္စြာနဲ႔ပဲ ပတ္ဝန္းက်င္ကို အေႏွာက္အယွက္မေပးဘဲ ရဲက ကၽြမ္းက်င္စြာ
ေျဖရွင္းလိုက္တယ္။

ဒါေတာင္ လမ္းမေပၚ ကားပိတ္ျပီး ၅မိနစ္ေလာက္ ရပ္လိုက္တာဟာ သူတို႔အဖို႔ ေတာ္ေတာ့္ကို မိုက္ရိုင္းလိုက္တာပဲ။ မေတာ္တဆ အသိမိတ္ေဆြ တေယာက္ေယာက္က သိသြားရင္ အဲသည့္ မိသားစုကို အရိုင္းအစိုင္းမိသားစုလို႔ သတ္မွတ္ၾကလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့ ဆက္ဆံေရးက သိသိသာသာၾကီး ေအးစက္သြားေရာ။ အဲသည္ေလာက္ အခ်ိန္ၾကမွမွာ ကၽြႏ္ုပ္လည္း သူတို႔ လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြကို ၾကည့္ျပီး ျမန္မာျပည္ကရဲေတြ၊ ျမန္မာျပည္က ထစ္ကနဲဆို တုတ္ဆြဲျပီး ဆင္းလာတဲ့ ယာဥ္ေမာင္းေတြနဲ႔ အခု ကိစၥကို ႏႈိင္းယွဥ္သံုးသပ္မိတယ္။

တဆက္တည္းဆိုသလိုပဲ မိတ္ေဆြေတြကို ျပန္ေျပာျပခ်င္လာတာနဲ႔ ကင္မရာထယူျပီး အေပၚကေနပဲ မွီသေလာက္ လွမ္းရိုက္လိုက္တယ္။
ကၽြႏ္ုပ္ရိုက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိစၥက ျပီးသေလာက္ရွိေနျပီေလ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တိုင္းျပည္ကိုလည္း အဲလို တိုင္းျပည္မ်ဳိး ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။

ပထမကားမွ ငမိုက္သား

လူခဲြ ေမးေနပံု

အခင္းျဖစ္ပြားသည့္ ကၽြန္ုပ္အိမ္ရွ႕

ရဲကား

ဒုတိယကားက ငမိုက္သား

2 comments:

maungtutshwe said...

Our Burmese Police is more than polite because the owners of car are relations of the Kyatpaie (Naypyidaw).... if. It's not?

Ma Nandar said...

right !!!maungtutshwe

Post a Comment